"Kleur én geur. Als de zintuiglijk ingestelde Alessandra terugdenkt aan de werkkamer van haar vader – hij maakte als stoffenhandelaar fortuin, want de rijke Florentijnen waren dol op felgekleurde kleding – dan ruikt ze de cochenille weer, waaruit de roodtinten werden gemaakt. En ze ziet de werkjongens aan de Arno voor zich, van wie de huid gevlekt was van het verven van de kostbare zijde en van het mooie laken dat haar vader uit Vlaanderen invoerde. Uit Vlaanderen, waar het licht zo grijs is dat het overgaat in de kleur van de zee en waar hij ook de vrome jonge schilder vandaan haalt die hun huiskapel van fresco's zal voorzien.
In het humanistische klimaat mag de zelfbewuste kleine Alessandra Grieks leren. Niettemin is haar bewegingsvrijheid beperkt: naar buiten mag ze slechts met chaperonne, schilderen – haar passie – is voor vrouwen verboden, dus dat moet stiekem, en als een doem boven haar hangt het moment dat ze ongesteld zal worden. Dan is het afgelopen met haar relatieve kindervrijheid en zal ze worden uitgehuwelijkt. Net als haar behaagzieke zus Plautilla, die ze tot haar afgrijzen met elke zwangerschap dikker en dommer ziet worden. Alessandra ziet niets in een huwelijk. Zij wil lezen en tekenen. Ze is even trots op haar stad als op haar kennis en strooit graag wijsneuzig citaten van Plato en Dante in het rond.
Dat is zelfs in het opwindende Florence niet gepast, maar in het politieke klimaat na de dood van Lorenzo de' Medici worden haar passies écht gevaarlijk. De bevolking raakt in de greep van de monnik Savonarola (1452-1498), die in de overvolle kathedraal hel en verdoemenis voorspelt als straf voor Florences vrijzinnigheid en hedonisme. Onder de terreur van dit fanatieke katholicisme verandert zelfs de klank van de stad: men hoort niet langer het druk geklepper van paardenhoeven en het geroezemoes van de markt, maar het getik van rozenkransen. En 's avonds is het doodstil. Alessandra wordt in deze periode uitgehuwelijkt en hoewel ze eerst nog romantische gedachten had worden deze al snel de kop ingedrukt.
Ook de kleur verdwijnt uit het straatbeeld; het is veiliger zich onopvallend te kleden. Sieraden zijn verboden. In plaats van betrokken, vrijelijk filosoferende burgers heersen godsdienstfanatisme, domheid, intolerantie en dus angst. De gewetenloze machtsbeluste Savonarola trekt haatdragend gepeupel aan, dat zijn kans schoon ziet af te rekenen met de elite. Schilderijen worden in het openbaar verbrand. Zelfs Botticelli's `Geboorte van Venus' loopt gevaar, omdat dit schilderij, rond 1485 geschilderd in opdracht van Lorenzo de' Medici, schoonheid voorstelt als een goddelijke boodschap.
Bij de haat tegen schoonheid, intellect, kunst en levenslust hoort haat tegen vrouwen en homo's. Talentloze jongens kunnen dankzij hun religieuze beschermheren macht uitoefenen over alwie zwakker staan. Het waren altijd al vooral Alessandra's broertjes die zich gretig betoonden in haar disciplinering. Zelfs gesluierd mag Alessandra nu de kerk niet meer in. Een scheiding van kerk en staat kent deze theocratie niet, en staatszaken zijn mannenzaken. Homo's en veronderstelde dissidenten worden door Savonarola's monniken gemarteld. Een prostituee wordt met afgesneden borsten aangetroffen in een kerkportaal, elders ligt een vrouw wier inwendige geslachtsorganen zijn uitgerukt."
Uit: Hoe Florance eens schoonheid haatte, Jolande Withuis NRC BoekenHet boek vertelt de geschiedenis van Alessandra in deze woelige periode en is niet alleen een historische roman, maar ook een thriller, en een biografie. Veel onderwerpen die aangeroerd worden spelen vandaag de dag nog steeds. Een aanrader dit boek.
 |
| Rudbeckia |
 |
| Sampler Blessed House van Nenne Design |
