Boek Kerst in huis

In mijn vorige blogberichtje vergat ik nog een cadeautje te noemen. Het was snikheet en hoogzomer toen ik het boek "Kerst in huis (klik)" van o.a. Gonny Albers kreeg. Geen kerstsfeer te bekennen dus, maar afgelopen voorjaar was ik het tegengekomen op internet en het zag er zo leuk uit dat ik hem op mijn verlanglijstje zette.

Het boek bevat een hoofdstuk met uitleg voor breien, haken en vilten en heeft verder zeven thema's;

Kleurrijke kerst: gehaakte kersthangers, placemats en tafeldecoraties
Scandinavische kerst: rendieren, vogels en harten van vilt
Engelse kerst: gezellige gebreide kerstsokken, een gekke kersttrui met sneeuwman en een kerstjasje voor de hond
Woodland kerst: vilten wolkjes, vosjes en roodkapje
Kerst met hartjes: met rood-wit-blauwe stofjes, stippels en streepjes veel hartjes, maar ook huisjes, bloemetjes, randjes en kantjes.
Zilverwitte kerst: Sfeervolle glanzende engelen en schitterende sterren om zelf te haken
Bohemien chic: kerstdecoraties in rood en blauw, kralen en knopen voor een hippe en stijlvolle kerst  (bron: website Forte Uitgevers (klik))

Hier (klik)  kan je een kijkje nemen in het boek.

Het is heerlijk om door te kijken en te fantaseren over een rijk gedecoreerde woonkamer met Kerst. Wat ik jammer vind is dat er veel haakpatronen in staan. Het hoofdstuk "Zilverwitte kerst" bestaat voornamelijk uit haakpatronen en ik kan niet haken. Ik heb het ook niet op de planning staan om te leren, want ik ken mezelf: binnen no time heb ik dan een voorraad haakgarens- en patronen waar je "u" tegen zegt.

Ook het thema "Engelse kerst" vind ik tegenvallen. De kersttrui is van dien aard dat je die nog niet in de zak van Max durft te stoppen, net als de kerstsokken en het kerstjasje voor de hond. Het zijn wel typisch Engelse zaken maar niet praktisch voor een Hollandse huiskamer. Een gemiste kans want denk je aan Kerst, dan denk je aan Engeland.
Het hoofdstuk "Woodland kerst" is daarentegen ontzettend leuk en helemaal van nu, net als de hoofdstukken "Scandinavische kerst", "Kerst met hartjes" en "Bohemien chic". Je ziet je eigen kerstboom al helemaal voor je, vol met de schattigste vilten versieringen. Als ik dat wil moet ik nu aan de slag!

Cadeautjes

Bij de Elmettes bestaat de traditie om degene die sinds de vorige bijeenkomst jarig is geweest, cadeautjes te geven. Deze keer was ik aan de beurt en wat hebben ze me verwend. Een prachtig geborduurd gastendoekje, een speldenkussentje met Art Deco motief, geborduurde klosjes en poezenmokken.
Wat kennen ze me goed want deze cadeaus bevatten alle dingen waar ik van houd; de kleur rood, katten en borduurattributen. Het rode kussentje is zelfs geïnspireerd op mijn blogberichtje over Art Deco (klik).

Hoewel ik niets aan mijn verjaardag deed verraste mijn borduurbuurvrouw me met bovenstaand dienblad. Ze had foto's van borduurtjes van mijn blog gehaald en uitgeprint op speciaal papier.
Vervolgens maakte ze een leuke collage, legde die op het dienblad en lakte het geheel drie keer af. Ik kan het dienblad zelfs gebruiken. Dat doe ik natuurlijk niet, veel te jammer. Ik maakte met al deze en nog wat andere spulletjes een gezellig hoekje op mijn kamer.
 

Boeken en dvd

Ook ik werd geschampt door het griepvirus en ik had nog wel gedacht dat ik de dans was ontsprongen. Het is een langdurig geheel, ben ik net opgeknapt begint het weer opnieuw. Ik heb weinig puf om te borduren maar voordeel is dat ik volop de tijd en de gelegenheid heb om te lezen of tv te kijken.
De dvd-serie Upstairs Downstairs (klik) leende ik van de bibliotheek en ik moest nog flink doorkijken om de zes afleveringen binnen een week te hebben gezien. Persoonlijk vond ik de serie tegenvallen, maar misschien ben ik te verwend na Downton Abbey (klik).

Naaldkunst van A tot Z

Vorige week vond ik in de kringloop het boek "Naaldkunst van A tot Z" uitgegeven in 1972. Wat een heerlijk boek met een schat aan informatie is dit.

 

Er staan veel verschillende handwerktechnieken, brei- en haaksteken en handige weetjes in. Ik ben het alleen niet eens met onderstaande beschrijving van de Hedebotechniek, of zijn we daar anders tegenaan gaan kijken in de loop der tijd?

Hoezo "eenvoudig"?

Daarnaast geeft het boek ook zo'n leuk beeld van de jaren zeventig:

En de zuinigheid waarin de inleiding over gerept is weer helemaal anno nu:

Liefde, lassi & de lotushouding

Tijdens ons weekendje weg las ik bovenstaand boek in een adem uit, wat een heerlijk verhaal. De Amerikaanse en 30-jarige Amanda geeft yogalessen en is freelance schrijfster. Ze is stapelverliefd op haar vriend waarmee ze een knipperlichtrelatie heeft en huurt een kamer bij twee huisgenoten.
Omdat verlichting "in" is wil haar uitgever hier een graantje van meepikken en krijgt Amanda de opdracht een boek te schrijven met als thema "Verlichting voor Dummies" en reist daarvoor naar India. Eenmaal daar onderwerpt ze zich aan diverse manieren om verlichting te vinden; ze doet aan yoga, woont een tijdje in een ashram, verblijft bij een goeroe, bezoekt de plaats waar de Boeddha verlicht werd en trekt diep de bergen in op zoek naar een leraar die het helemaal zou zijn.
Het verhaal lijkt wel wat op dat van "Eten, bidden en beminnen" maar het is vooral de beschrijving van India die me door liet lezen.
Anne Cushman schrijft zo beeldend dat je het landschap voor je ogen voorbij ziet glijden, de beschreven geuren bijna ruikt en de kleuren van de bladzijden afspatten. Tevens neemt ze de hedendaagse zoektocht naar verlichting op de hak. Wat een feest dit boek, het was jammer dat het uit was.

De vertaalster van het boek heeft een review geschreven, die kan je hier (klik) vinden.
Bij het tijdschrift Diepmagazine kan je een stukje uit het boek (klik) lezen.

Boek De geboorte van Venus

Vorige week las ik het boek "De geboorte van Venus"van Sarah Dunant. Wat een geweldig boek. Ik kon haast niet stoppen met lezen en lag regelmatig 's avonds tot in de kleine uurtjes ademloos te genieten. Het is zo beeldend beschreven dat je jezelf in Florence aan het eind van de 15e eeuw waant.

"Kleur én geur. Als de zintuiglijk ingestelde Alessandra terugdenkt aan de werkkamer van haar vader – hij maakte als stoffenhandelaar fortuin, want de rijke Florentijnen waren dol op felgekleurde kleding – dan ruikt ze de cochenille weer, waaruit de roodtinten werden gemaakt. En ze ziet de werkjongens aan de Arno voor zich, van wie de huid gevlekt was van het verven van de kostbare zijde en van het mooie laken dat haar vader uit Vlaanderen invoerde. Uit Vlaanderen, waar het licht zo grijs is dat het overgaat in de kleur van de zee en waar hij ook de vrome jonge schilder vandaan haalt die hun huiskapel van fresco's zal voorzien.

In het humanistische klimaat mag de zelfbewuste kleine Alessandra Grieks leren. Niettemin is haar bewegingsvrijheid beperkt: naar buiten mag ze slechts met chaperonne, schilderen – haar passie – is voor vrouwen verboden, dus dat moet stiekem, en als een doem boven haar hangt het moment dat ze ongesteld zal worden. Dan is het afgelopen met haar relatieve kindervrijheid en zal ze worden uitgehuwelijkt. Net als haar behaagzieke zus Plautilla, die ze tot haar afgrijzen met elke zwangerschap dikker en dommer ziet worden. Alessandra ziet niets in een huwelijk. Zij wil lezen en tekenen. Ze is even trots op haar stad als op haar kennis en strooit graag wijsneuzig citaten van Plato en Dante in het rond.

Dat is zelfs in het opwindende Florence niet gepast, maar in het politieke klimaat na de dood van Lorenzo de' Medici worden haar passies écht gevaarlijk. De bevolking raakt in de greep van de monnik Savonarola (1452-1498), die in de overvolle kathedraal hel en verdoemenis voorspelt als straf voor Florences vrijzinnigheid en hedonisme. Onder de terreur van dit fanatieke katholicisme verandert zelfs de klank van de stad: men hoort niet langer het druk geklepper van paardenhoeven en het geroezemoes van de markt, maar het getik van rozenkransen. En 's avonds is het doodstil. Alessandra wordt in deze periode uitgehuwelijkt en hoewel ze eerst nog romantische gedachten had worden deze al snel de kop ingedrukt.

Ook de kleur verdwijnt uit het straatbeeld; het is veiliger zich onopvallend te kleden. Sieraden zijn verboden. In plaats van betrokken, vrijelijk filosoferende burgers heersen godsdienstfanatisme, domheid, intolerantie en dus angst. De gewetenloze machtsbeluste Savonarola trekt haatdragend gepeupel aan, dat zijn kans schoon ziet af te rekenen met de elite. Schilderijen worden in het openbaar verbrand. Zelfs Botticelli's `Geboorte van Venus' loopt gevaar, omdat dit schilderij, rond 1485 geschilderd in opdracht van Lorenzo de' Medici, schoonheid voorstelt als een goddelijke boodschap.

Bij de haat tegen schoonheid, intellect, kunst en levenslust hoort haat tegen vrouwen en homo's. Talentloze jongens kunnen dankzij hun religieuze beschermheren macht uitoefenen over alwie zwakker staan. Het waren altijd al vooral Alessandra's broertjes die zich gretig betoonden in haar disciplinering. Zelfs gesluierd mag Alessandra nu de kerk niet meer in. Een scheiding van kerk en staat kent deze theocratie niet, en staatszaken zijn mannenzaken. Homo's en veronderstelde dissidenten worden door Savonarola's monniken gemarteld. Een prostituee wordt met afgesneden borsten aangetroffen in een kerkportaal, elders ligt een vrouw wier inwendige geslachtsorganen zijn uitgerukt."

Uit: Hoe Florance eens schoonheid haatte, Jolande Withuis NRC Boeken

Het boek vertelt de geschiedenis van Alessandra in deze woelige periode en is niet alleen een historische roman, maar ook een thriller, en een biografie. Veel onderwerpen die aangeroerd worden spelen vandaag de dag nog steeds. Een aanrader dit boek.

Boek Het huis aan het plein

Een tijdje geleden las ik het nieuwste boek van de Ierse schrijfster Cathy Kelly 'Het huis aan het plein'. Het boek vertelt het verhaal van vier vrouwen die wonen aan het "Golden Square" in Dublin. Ieder van hen heeft een reden om hier te verblijven, sommige wonen er al jaren, andere komen er tijdelijk. 'Eleanor verliet Ierland toen ze elf was. Nu, een heel gelukkig leven later, keert ze als weduwe terug naar Dublin met haar moeders receptenboek in haar koffer. Er is nog één laatste opdracht die Eleanor moet vervullen.
De beroemde jonge actrice Megan hoeft het succes niet na te jagen, dat komt vanzelf. Tot een liefdesschandaal een abrupt einde maakt aan haar carrière. Nu zoekt Megan wanhopig naar een plek waar ze zich kan verstoppen.
Rae is een trouwe echtgenote en vriendin. In haar gezellige tearoom is het altijd druk. Een tragisch geheim uit Raes verleden blijft niet langer verborgen. Hoe kan zij haar man en zoon uitleggen welke keuzes ze in haar jonge jaren moest maken?
De vrolijke Connie, onderwijzeres van beroep, heeft geen boodschap meer aan de liefde. Ze loopt al tegen de veertig en heeft helaas nog nooit een man ontmoet die lijkt op de helden uit de romans die ze leest.' (achterflap 'Het huis aan het plein')

Het is een heerlijk boek en leest lekker weg, net als de andere boeken van Cathy Kelly.

De Vrijdagavond Vriendinnenclub

Tijdens het mooie weer de afgelopen dagen las ik het boek ´De vrijdagavondvriendinnenclub´ van Kate Jacobs. Het gaat over een wolwinkel middenin Manhattan, New York, waar een groep vrouwen iedere vrijdagavond komt breien. Hoofdpersoon is de alleenstaande moeder Georgia. Ze voedt haar dochter Dakota van 13 op en runt haar winkel ´Walker and daughter` met part-time medewerkster Peri. Steun en toeverlaat van Georgia is de 72-jarige weduwe Anita die veel verstand heeft van breien en ook dagelijks in de winkel werkt.
Het idee voor een breiclub ontstaat spontaan en de breiwinkel is het centrale punt waar ze elkaar ontmoeten, breien en hun vriendschap bestendigen. De leden van de breiclub, Georgia en een oude schoolvriendin van haar zijn op een punt in hun leven aangekomen waar ze beslissingen moeten nemen om zo het beste van hun leven te maken of de situaties te laten zoals die zijn. De stappen in het breiproces die nodig zijn om tot een resultaat te komen staan symbool voor de ontwikkeling die de personages doormaken.

Het boek heeft zelfs een eigen website: klik, waarin ingegaan wordt op de winkel uit het boek, de personages, er is een community, tips over breien en een patroon voor een sjaal.