Collecte lopen

Van 2 t/m 8 oktober is de landelijke collecteweek van de Dierenbescherming (klik). Net als vorig jaar ben ik collectant. Jij geeft toch ook?

Ben er weer

Het is ruim drie maanden geleden dat ik mijn laatste bericht postte. Het was niet mijn bedoeling om zo lang niets van me te laten horen maar ik werd een tijdlang geplaagd door gezondheidsperikelen. Toen ik daar van opgeknapt was gingen we op vakantie en ook daarna liet mijn gezondheid me een tijdlang in de steek.

Voor en achter de schermen kreeg ik van verschillende van jullie lieve mailtjes om te vragen of alles wel goed met me ging. Mieke stuurde zelfs het prachtige blackwork kaartje van de foto.

Maar toen ik van de week zelfs op Facebook een berichtje las waarin iemand schreef dat het al zolang stil was op mijn blog was dat het signaal wat ik nodig had: ik ben er weer.

Eindelijk zon en warmte

Wat is het heerlijk weer de afgelopen dagen. Gelukkig blijft het nog even zo want ik heb er nog lang niet genoeg van. De laatste week is de tuin zowat ontploft door het mooie lenteweer.

De perenboom staat volop in bloei en als ieder bloemetje ook een peertje gaat worden krijgen we dit jaar een megaoogst. De perenboom staat bij ons terras en als we er onder zitten horen we een constant gezoem van bijen.

Ook veel bloesem voor de rode bessen, we hopen dat de bijen goed hun best doen en niet verzadigd zijn van de perenbloesem.

De tulpen staan  volop in bloei

net als de roze rhodondendron de witte, die er naast staat, is dik in knop. Hij bloeit een weekje later.

We zijn veel in de tuin te vinden deze dagen. Door de koude weken is er nog niet veel in de tuin gewerkt en dat halen we nu in. Daarnaast is er ook tijd om in het zonnetje een paar pennetjes te breien aan de omslagdoek.
Inmiddels heb ik een aardig stuk erbij gebreid en het gaat nu een stuk makkelijker dan in het begin. Ik heb geen last meer van de dunne pluiswol en ben ook overgestapt op mijn eigen breipennetjes.

Onder toeziend oog van de beestenbende schilde de borduurman buiten aardappels. Midas is dol op aardappelschillen. Zodra hij het geluid hoort van aardappels die geschild worden komt hij er aan. Dit doet hij al sinds hij bij ons woont, dus wij denken dat hij als kitten aardappelschillen te eten kreeg.  Waarschijnlijk komt hij van een boerderij omdat hij in een landelijk gebied met boerderijen gevonden is. Maar aardappelschillen zijn niet goed voor een kat dus krijgt hij een heel klein stukje. En zelfs de kippen eten de rauwe schillen, het moet niet gekker worden.

Winter en een schattig klein letterlapje

In mijn vorige blogje (klik) sprak ik nog over saaie, grijze januaridagen en dat ik bij het borduurgaren van het januari patroontje aan zonnige knisperend frisse winterdagen moest denken en kijk eens! Zaterdagochtend opende ik de gordijnen en lag er een dik pak sneeuw. Het is je reinste wintersportweer; strakblauwe lucht, geen wind en de hele dag zon.
Dat vroeg om een winterwandeling en de borduurman en ik trokken de wandelschoenen aan en liepen een rondje om ons dorp om bij thuiskomst een lekkere kop warme chocolademelk te drinken.

Door het warme weer in december zit de Helleborus Oriëntalis vol knoppen en ging dit weekend de eerste bloem open. Ik hoop dat hij de strenge vorst en sneeuw van de komende dagen goed doorstaat. Het is wel een prachtig gezicht om de eerst bloem van het tuinjaar te zien bloeien, ik kan daar erg van genieten.

Het is natuurlijk ook heerlijk om vanachter het raam met een borduurtje in je hand van het winterweer te genieten. Dit letterlapje van Atelier Laura (klik) lijkt me daarvoor prima geschikt. De  blauwtinten zijn in ieder geval heel winters!

Pakjesavond

Iedereen die vandaag Sinterklaas viert wens ik een gezellige pakjesavond.

Sinterklaas wordt aangezien voor kerstman (klik)

Dopjes sparen voor het goede doel

In het dorp waar ik woon, woont een jongetje van acht wiens buurvrouw een hulphond heeft. Hij heeft een  spreekbeurt over hulphonden gehouden en de buurvrouw kwam met haar hond in de klas. De jongen spaart plastic dopjes omdat hij gehoord had dat je deze in kunt leveren bij KNGF geleidehond (klik). De dopjes leveren namelijk geld op als je ze inlevert bij recycling bedrijven. De klas besloot spontaan mee te doen met het inzamelen van doppen en de directeur van de school zorgde ervoor dat de actie bekendheid kreeg in het dorp.

En je raadt het al; ook ik doe mee. Het valt me op hoe snel je een voorraadje plastic doppen hebt. Nu het herfst is gaat het wat langzamer omdat ik in de zomer meer mineraalwater drink.
Voordat ik de doppen inlever doe ik ze eerst in een wasnetje in de wasmachine. Omdat er ook melk- en karnemelkdopjes bij zitten willen die nog wel eens schimmelen als je ze alleen maar afspoelt.

Inmiddels is er voldoende ingezameld voor de eerste hulphond, dat zijn 7 miljoen doppen. Natuurlijk komen die niet allemaal uit mijn dorp maar uit heel Nederland. En dat vind ik zo mooi aan deze actie; samen kunnen we er voor zorgen dat er goede dingen gebeuren.

Geplukte kip

De grond in het kippenhok ligt bezaaid met grote en kleine veren, het is een deerniswekkend gezicht. Het lijkt wel of de grote boze wolf zich tegoed heeft gedaan aan onze schattenboutjes, maar gelukkig is dat niet het geval. Midi en Maxi zijn, zoals ieder jaar, in de rui. In september stoppen ze met leggen en laten ze hun veren vallen.

De rui is een intensieve periode voor kippen en kost ze veel energie. Daarom verwennen we ze met extra gemengde graankorrels en mogen ze weer uit het hok. De zomer brengen ze door in het kippenhok met buitenren omdat ze anders mijn groenten uit de grond graven en aanpikken.
Ze vinden het heerlijk om er uit te zijn en in de tuin te scharrelen. Even de veren uitschudden zodat ze stof en andere zaken weer kwijt zijn, het is een leuk gezicht.

Het is nu nog warm genoeg om er een paar weken zo bij te lopen en in november voordat de winter begint, hebben de dames weer een gloednieuw en warm verenpak.

Na al dat gescharrel is het heerlijk om op het tuinbankje uit te rusten en naar binnen naar de mensen te kijken. Want nieuwsgierig dat zijn kippen wel. Het spreekwoord luidt niet voor niets "Er als de kippen bij zijn".

 Kip met kuikens (klik)

 Kip Brigitte Dadaux (klik)

Kip in de keuken bij Carmela (klik) 

Summertime

Het wordt erg warm vandaag, misschien wel 35 graden. 's Ochtends vroeg zet ik alle ramen open voor zoveel mogelijk koele lucht, maar rond 8 uur moeten ze dicht want dan is het buiten al warmer dan binnen. Vandaag blijf ik lekker binnen met een groot glas gekoeld water bij de hand. Gisteren heb ik zoveel mogelijk huishoudelijke klusjes gedaan zodat ik vandaag verder kan met het handwerk waar ik deze week mee begonnen ben:

Vorige week zag ik een vriendin sokken breien en zij inspireerde mij om er ook een op de pennen te zetten. Het is er ook echt het weer voor, hihi.
Ik hed al een tijdje niet zoveel zin in borduren, wilde liever iets wat voor het grijpen lag en waar ik niet zo bij na hoef te denken. Ik ben best een beetje trots want dit is de zesde keer dat ik aan sokken begin en deze keer heb ik het helemaal alleen gedaan. En als er iets mis gaat is niet zo erg want deze keer brei is sokken voor mijzelf. Iedereen sterkte vandaag met de hitte en hou het hoofd koel.

Lammetjes, lammetjes, lammetjes

Door het handwerken kom ik soms op onverwachte plaatsten. Vorige week bracht ik de knisperdoekjes die de borduurvriendin voor Tesselschade (klik) maakte, naar een van de bestuursleden. Zij en haar man hebben als hobby 60 schapen en zitten volop in de lammertijd.

De schattige knisperdoekjes voor de voorjaarsverkoop van Tesselschade.

Ik viel met mijn neus in de boter want er werden die middag een paar lammetjes geboren. Op de foto hierboven ligt een pasgeboren lammetje in het stro. Het duurt ca. een half uurtje voordat ze staan.

Ze zijn heel klein bij hun geboorte en sommige blaten op zoek naar hun moeder. Als je de eerstgeborene bent heb je grote kans dat je moeder je tweelingbroertje of -zusje nog moet werpen en niet veel aandacht voor je heeft.

Het lammetje links is een half uurtje ouder dan zijn broertje of zusje die door de ooi wordt schoongelikt. Hier kun je zien dat hij nog gedeeltelijk in het geboortevlies zit.

De dag ervoor was een drieling geboren en wat waren zij klein en beweeglijk, ik kreeg ze niet met z'n allen op de foto. Als je goed kijkt zie je achter de kop van de moeder nog een stukje van het derde lam.

Lekker onder de warmtelamp.

Deze dames worden de komende weken allemaal moeder.

En de ram? Ach ja, wat zal ik daar eens over zeggen......

Wist je overigens dat er speciaal borduurgaren bestaat voor het borduren van dierenvachten en baarden?

Wisper heeft hiervoor een uitgebreide kleurencollectie (klik) samengesteld. Het garen is een beetje mohairachtig en pluist behoorlijk. Ik gebruikte het ooit voor het borduren van een van de poezen uit de Kitty kat row (klik). Maar ook leuk voor onderstaand borduurpatroontje van een lammetje.

 Lammetje (klik)

Ochtendritueel

Tot voor kort kregen mijn kippetjes iedere ochtend als ik het hok had geopend, een handje gemengd graan bij de achterdeur. Ze zijn hier dol en zodra ze de ren uitkwamen spurtten ze al richting de achterdeur. In het begin waren ze wat verlegen maar inmiddels eten ze uit mijn hand. Ik vind het iedere keer weer zo'n lief gezicht.

Het vrije tuinleven is nu achter de rug en Maxi en Midi zijn opgehokt. Ze hadden de radijsjes die ik had gezaaid omgewoeld en omdat ik mijn moestuinbak heb ingezaaid, durf ik het niet meer aan om ze los te laten lopen. In het najaar mogen ze er weer uit.

Tussen alle tuinwerkzaamheden door borduurde ik nog een paar handdoekrandjes voor het goede doel Tesselschade (klik). De borduurvriendin is zo lief om ze op het gastendoekje te naaien, wat een weelde.

Een prachtige ommetje

De zon scheen, het was heerlijk weer en na alle feestdagen was het lekker om een frisse neus te halen. We liepen een wandeling die al lang op ons verlanglijstje stond, er zat namelijk voetpond in.

Om de overkant te bereiken diende je het oranje wiel rond te draaien waardoor de raderen aan de wal in beweging kwamen.

Vanaf het water had je een prachtig uitzicht op de oevers.

Aan de overkant ging de route verder langs akkers en het pad zelf was geploegd. Omdat het de weken ervoor veel geregend had zakten we regelmatig met onze voeten diep in de hobbelige kleigrond. Het liep niet bepaald ontspannen want de klei plakte aan onze schoenen vast.

Onderweg zagen we fascinerende zaken zoals deze luchtwachttoren die gebouwd is tijdens de Koude Oorlog. Dienstplichtige soldaten zaten bovenin deze toren en speurden het luchtruim af naar vijandelijke vliegtuigen. Zagen ze er een dan belden ze dit snel door. Later op de route zagen we de toren van dichtbij:

Naar ons idee liepen we eindeloos door de klei en waren we allang van de route afgedwaald want we kwamen geen markering meer tegen. Uiteindelijk arriveerden we in een dorpje en namen daar de verkeerde afslag en na een onnodig ererondje van 1,5 km pikten we de route weer op.

We liepen wederom langs omgeploegde kleigronden en hielden even pauze op een bankje om te genieten van het uitzicht.

Prachtig dat kerktorentje in de verte. De wandeling voerde ons verder door een bijzonder bosje, het bestond namelijk voornamelijk uit appelbomen. Waarschijnlijk is het een oude boomgaard geweest.

Het was een afwisselende wandeling met prachtige vergezichten en met de wind in onze haren en de zon in ons gezicht kwamen we helemaal opgefrist weer thuis.

It's beginning to look a lot like Christmas .....

Van de week was ik bij Ikea en zag ik een afgeprijsde kunstkerstboom. Nou had ik altijd geroepen dat ik een echte boom prefereerde boven kunst, maar deze kon ik niet weerstaan. Het was er nog niet van gekomen om een echte boom te kopen en zo vlak voor Kerst was er niet veel keus meer. En zo gebeurde het dat we een kunstboom in de kamer hebben staan.

Of het bevalt? Het valt niet tegen, maar er gaat toch niets boven een echte. En met het optuigen van de boom versierden we gelijk de rest van de kamer waardoor we helemaal in kerstsfeer kwamen.

Onze kerstspiraal met vilten rood-witte versiering.

Een Scandinavisch hoekje met rood en wit in de vensterbank. Op de foto komt het sfeertje niet helemaal tot z'n recht; door de spiegeling in het raam zie je de rode en witte kussens van de bank.

Aan de voet van de kerstboom staat het kerststalletje (zie ook foto boven). Er zijn maar twee wijzen uit het Oosten i.p.v. drie, de derde zat niet in de verpakking..... De kerstcd's liggen klaar, de kaarsen staan gezellig op tafel en in de servieskast liggen de fondant kransen voor bij de koffie. Wij zijn er klaar voor en jullie?