Susan Greening Davis

In juli las ik op de weblog van De Handwerkboetiek (klik) dat de Amerikaanse ontwerpster Susan Greening Davis naar Roden zou komen om een workshop te geven. Ik gaf me snel op en dat was maar goed ook want binnen een dag zat de workshop vol en ik was de laatste. Afgelopen vrijdag kwamen 30 borduursters bijeen in de oude winkel van De Handwerkboetiek. We maakten kennis met Susan (klik) en hadden een geweldige middag.

Susan vertelde het verhaal achter A journey with Sibbel (klik), haar nieuwste boek. Ze was in Brugge met een vriendin en vond in een antiekwinkel een oude stoplap. Ze kocht deze en ondertussen kwam er een vrouw binnen die oude merklappen te koop aanbood. Een van de merklappen was "Sibbel" en Susan kocht deze lap en raakte er door gefascineerd.

Thuis in de VS besloot ze de achtergrond van Sibbel uit te zoeken. Ze ontdekte dat Sibbel een weesmeisje was uit een Amsterdams weeshuis. Ze ging later werken voor een rijke werkgever en borduurde daar de merklap die Susan nu in haar bezit heeft. De lap is 22-draads linnen en heeft een behoorlijke afmeting. Daaruit is af te leiden dat haar werkgever een rijk man geweest moest zijn omdat hij Sibbel een lap van zuiver linnen schonk om op te borduren.
De merklap is volgens Susan een catalogus van de motieven die Sibbel kon borduren. Haar werkgevers konden hieruit een voorstelling kiezen en Sibbel vragen deze voor hen te borduren. Bijv. op een handdoek, als geboortetegel of huwelijkscadeau.

Ondertussen werden we voorzien van thee en stond er een heerlijke high tea voor ons klaar met allerlei lekkere hapjes, waaronder Amerikaanse snoepjes.

Morgen deel 2: De Workshop

Hulp gevraagd: wie kent dit borduurpatroon?

Van Loekie kreeg ik dit mailtje:

"Tijdens onze vakantie in Frankrijk zag ik dit borduurwerk hangen in een restaurant. De eigenaar kon mij niet vertellen waar dit patroon vandaan kwam."

Helaas weet ik niet wie de ontwerper van dit patroon is, ik heb het nog nooit gezien. Een rondje Google leverde niets op vandaar dat ik jullie hulp inroep. 

Is er iemand die dit patroon kent en er iets meer over weet? Of weet je hoe Loekie aan het patroon kan komen? Ze zou het graag borduren. Mail me op deborduurvrouw @ gmail.com (maar dan aan elkaar zonder spaties).

Ik hoop dat iemand antwoord op Loekies vraag kan geven.

Reticella of Reticello leren met het Handwerkcafé Waddinxveen

Soms zou ik willen dat ik dichter in de buurt van Waddinxveen woon dan ik nu doe; iedere week is daar namelijk een gezellig handwerkcafé. Het afgelopen jaar publiceerde een groepje Waddinxveense handwerksters "Het open zomenfestival" op de weblog van het handwerkcafé. Je hebt er vast wel over gehoord of gelezen. In september starten zij een nieuw initiatief: Reticella (of Reticello, is hetzelfde). Lees er hier (klik) alles over.

"We zijn het volgende van plan: we leren Jannie – en iedereen met belangstelling – de basis van de reticella techniek. Dit doen we naar aanleiding van het boek “IL RETICELLO” van Giuliana Buonpadre, die in Verona een borduurschool heeft. Haar website vind je hier: http://www.filofilo.it/eng/home-page/presentation. Bekijk de website op je gemak, je komt er prachtige foto’s tegen van deze mooie borduurtechniek en zelfs voorbeeld pagina’s uit haar verschillende boeken."

Weblog Handwerkcafé Waddinxveen

Als je mee wilt doen is het noodzakelijk het boek "Il Reticello deel 3, 5e druk" van Giuliana Buonpadre aan te schaffen, het is o.a. te koop bij Naald en Draad (klik).
Ik heb het boek van de borduurman voor mijn verjaardag gekregen (naast een regenton van 209 liter) dus je zou denken dat ik mee ga doen. Maar ik ben ernstig aan het twijfelen. Een paar jaar geleden deed ik met de borduurvriendin een workshop Reticello (klik) en klik hier (klik). 

Omdat mijn werkstukje nog niet af was ben ik er zelf verder mee gegaan. Toen ik toe was aan knippen, knipte ik hupsakee een stukje uit de stof, waarna het geborduurde patroontje terstond begon te rafelen. Ik was de platsteken om dit te voorkomen vergeten te maken. Het lapje is reddeloos verloren maar het  borduurwerk kan ik wel recyclen, maar ik ben wat schrikachtig geworden voor Reticello.

Cadeautjes gemaakt en gekregen

Bij de Elmettes bestaat de traditie om degene die tussen de bijeenkomsten in jarig is geweest, een cadeautje te geven. Zelfgemaakt is leuk, maar een gekocht cadeautje is ook van harte welkom. Omdat ik van de vorige bijeenkomst geen verslagje had gemaakt hierbij foto's van de cadeautjes.

Zowel H. als M. waren de vorige keer jarig geweest dus vielen er veel pakjes te openen. Ook de niet-jarigen waren benieuwd naar de inhoud:

M. kreeg een gastendoekje met geborduurd rozenrandje, een notitieboekje en een jampotje met beklede deksel in haar favoriete kleuren blauw en groen.
H. was vlak daarvoor verhuisd en kreeg van K. de schattige huisjes pannenlap met toepasselijk borduurwerk op de achterkant. Verder kreeg ze een stoffenpakketje en een geurkussentje (lavendel) met haar initiaal .

De afgelopen keer was ik de gelukkige en wat ben ik weer verwend. Net als vorig jaar kreeg ik weer de prachtigste cadeaus in mijn lievelingskleur rood. Van S. het ingelijste borduurwerk (Met kleine kruisjes borduur ik vriendschap), van K. de ingelijste (rode) katten, van M. een pakketje van Steekjes en Kruisjes om een matraskussentje te maken en van H. een schitterend naaldenboekje.

Onlangs vierde ik mijn verjaardag en bakte de tuinvriendin (klik) deze schitterende citroentaart met chocoladerandje. Ik moest hem jullie laten zien, is het geen schoonheid. Geen handwerk cadeau maar wel hand gemaakt.
Ik ben er stil van, wat een persoonlijke cadeautjes heeft iedereen voor me gemaakt en uitgezocht.

Elmettes

Ondanks de zomervakantie kwamen de Elmettes vorige week gezellig bij elkaar. Er was weer veel te bespreken want we hadden elkaar een tijdje niet gezien. In de tussentijd waren er weer prachtige dingen gemaakt.

S. maakte deze schattige kersthuisjes uit het boek Weinachten & Winter van Kreuz und Quer (klik). Daarnaast werkt ze momenteel aan een bokskleed:

H. borduurt momenteel aan de "Landenranden" van JanitaM (klik) (ook op Facebook). Iedere tiende van de maand verschijnt er een nieuw deel.

K. heeft het quiltvirus en  maakt het ene na het andere prachtige blok met de hand (!). Deze middag was ze bezig met "De Berenklauw".

Daarnaast maakte ze in de tussentijd nog deze vrolijke bloemenquilt, is het geen schatje?

Zelf borduurde ik een vakje van de kersttheedoek. Er zijn nog 14 lege, dus dat moet te doen zijn voor de kerstdagen.

Berlin Berlin

De eerste dag in Berlijn deden we zoveel indrukken op dat we besloten het de volgende dag een stuk rustiger aan te doen. We gingen eerst naar het "Kaufhaus des Westen", een enorm luxe warenhuis waar zoveel te koop is dat het je haast gaat tegenstaan. We kochten dan ook niks maar keken vol verbazing naar alle gadgets, serviezen, kantoorartikelen en andere kennelijk onmisbare zaken.

Daar vlakbij was de Gedächtniskirche (klik) het monument ter herinnering aan de bombardementen in de Tweede wereldoorlog.
Omdat het op de Kurfürstendam wemelde van de mensen besloten we de U-bahn (metro) naar Kreuzberg te nemen en daar het Victoriapark te bezoeken. In dit park is een hoge heuvel met een nep waterval en vanaf de top heb je een mooi uitzicht over de stad.

Toen we het metrostation uitkwamen in Kreuzberg zagen we tot onze verbazing een lange rij mensen staan voor een Kebabzaakje. Op de terugweg kwamen we er weer langs en besloten ons ook aan te sluiten. Als er zoveel belangstelling voor is moet het eten wel goed zijn.
In de rij raakte we aan de praat met twee Zweedse meisjes op Interrail, ze kwamen net uit Amsterdam. Ze vertelden dat deze Kebabzaak "hot" was en op Tripadvisor in de top 10 van te bezoeken eettentjes stond. O. En wij maar denken dat we hem zelf ontdekt hadden.
Na een uur wachten was daar het gigantische broodje (vegetarische) Kebab. En eerlijk is eerlijk, het was een erg lekker broodje.
We gingen daarop naar ons hotel voor een relaxed avondje breien en tv kijken, even alle indrukken laten bezinken.

De volgende ochtend genoten we voor de laatste keer van het heerlijke uitgebreide ontbijtbuffet en de geweldige stortdouche in ons hotel. We pakten alles in en brachten nog een bezoek aan Alexanderplatz (klik). 
We genoten van de sfeer en de bezienswaardigheden en toen was de koek op. Om half 2 werden we op het busstation verwacht en om er te komen hadden we een drie kwartier nodig. De teruggreis verliep zeer voorspoedig en toen we thuiskwamen was er geen Midas! Hij kwam tegen het ochtendgloren thuis maar was wel blij om ons weer te zien.