Konijn gevangen

Liever vers vlees dan Whiskas met konijn......

Collecte lopen

Van 2 t/m 8 oktober is de landelijke collecteweek van de Dierenbescherming (klik). Net als vorig jaar ben ik collectant. Jij geeft toch ook?

Eindelijk zon en warmte

Wat is het heerlijk weer de afgelopen dagen. Gelukkig blijft het nog even zo want ik heb er nog lang niet genoeg van. De laatste week is de tuin zowat ontploft door het mooie lenteweer.

De perenboom staat volop in bloei en als ieder bloemetje ook een peertje gaat worden krijgen we dit jaar een megaoogst. De perenboom staat bij ons terras en als we er onder zitten horen we een constant gezoem van bijen.

Ook veel bloesem voor de rode bessen, we hopen dat de bijen goed hun best doen en niet verzadigd zijn van de perenbloesem.

De tulpen staan  volop in bloei

net als de roze rhodondendron de witte, die er naast staat, is dik in knop. Hij bloeit een weekje later.

We zijn veel in de tuin te vinden deze dagen. Door de koude weken is er nog niet veel in de tuin gewerkt en dat halen we nu in. Daarnaast is er ook tijd om in het zonnetje een paar pennetjes te breien aan de omslagdoek.
Inmiddels heb ik een aardig stuk erbij gebreid en het gaat nu een stuk makkelijker dan in het begin. Ik heb geen last meer van de dunne pluiswol en ben ook overgestapt op mijn eigen breipennetjes.

Onder toeziend oog van de beestenbende schilde de borduurman buiten aardappels. Midas is dol op aardappelschillen. Zodra hij het geluid hoort van aardappels die geschild worden komt hij er aan. Dit doet hij al sinds hij bij ons woont, dus wij denken dat hij als kitten aardappelschillen te eten kreeg.  Waarschijnlijk komt hij van een boerderij omdat hij in een landelijk gebied met boerderijen gevonden is. Maar aardappelschillen zijn niet goed voor een kat dus krijgt hij een heel klein stukje. En zelfs de kippen eten de rauwe schillen, het moet niet gekker worden.

Deurtje voor de poes*

Foto is vorige week genomen tijdens de ijzelperiode

Onze kat Midas heeft een kattenluik waar hij 24 uur per dag vrij in- en uitloopt. Nu wil het geval dat hij niet altijd de enige is die hiervan gebruik maakt. Regelmatig komt het voor dat Midas heerlijk ligt te slapen en wij opeens het geluid van een brokjes kauwende poes horen. Als we naar de keuken gaan om te kijken wie dit doet horen we alleen nog het geklepper van het kattenluikje.....
Tot zo ver daar aan toe want dat katten bij de buren brokjes komen eten is een vrij algemeen verschijnsel, zo leerden we uit de BBC documentarie Horizon (klik). 

Midas is geen vechtersbaas en snelt regelmatig door het kattenluik naar binnen terwijl hij achterna gezeten wordt door een grote zwart-witte kater. Die laat zich door het luikje niet weerhouden en gaat hem rustig achterna naar binnen.
De laatste tijd hebben we echter 's nachts last van een sproeiende kater in ons huis en dat ruikt erg onaangenaam, vooral op je net gewassen wasgoed. Ook vind ik het niet kloppen t.o.v. Midas, het is zijn huis en een ander markeert het als zijn territorium. We weten dat Midas het niet is omdat die de nacht bij voorkeur op ons bed doorbrengt (ahum).

Er bestaan kattenluikjes met een sensor die alleen het deurtje opendoen als de juiste kat met een halsband met sensor langskomt. Maar omdat Midas veel in bomen klimt zag ik hem in gedachten zichzelf al ophangen aan een bandje, brrrr.

Het grijze palletje in het midden gaat naar beneden als Midas is "gescand".

Een vriend bracht uitkomst door te vertellen dat er tegenwoordig kattenluikjes zijn die werken op de chip die in de kat zit. Midas is gechipt en na een rondje Googelen vonden we een luikje wat precies even groot was als het huidige.
In de kerstvakantie kreeg Midas zijn nieuwe deur en het werkt als een trein. Soms heeft de software de chip van Midas nog niet gedetecteerd en moet hij wat dichter bij het luikje komen. Dat snapt een kat natuurlijk niet, dus staat hij met zijn neus maar tegen het luikje te duwen. Maar over het algemeen gaat het prima. En het leukste is dat we af en toe "de lelijke zwart-witte", zoals we hem noemen, bij het luikje horen rommelen als Midas binnen is. Dan kijken we elkaar aan en zeggen: "Ziezo, hij kan er lekker niet in" en dat kijkt toch een stuk ontspannender tv.

"Rail Away" is Midas' favoriete tv programma.

 * Het driejarige zoontje van een vriendin kwam voor het eerst bij ons thuis. Zelf habben ze geen huisdieren want ze woonden een hoog. Hij wees naar het kattenluikje en zei:"Deurtje voor de poes?"

Isn't he lovely

Tijdens de workshop Chinees borduren (klik) raakte ik in gesprek met Dora en zij bleek een lezeres van mijn blog. Wat leuk om met elkaar kennis te maken. Op een gegeven moment vroeg ze hoe het met mijn kleine katje ging waarop ik antwoordde dat hij inmiddels een volwassen kater is geworden. Daar keek ze van op en ik beloofde een berichtje over de volwassen Midas te schrijven.

Van de zomer was hij hele nachten buiten, soms bleef hij meer dan een etmaal weg. Nu het kouder en natter wordt is hij meer binnen en slaapt hij graag in het rieten stoeltje in de woonkamer. Daarbij ligt hij in de gekste houdingen.

Hij is nog een jonge kater van 2,5 en heeft energie voor tien. Nu hij minder naar buiten gaat pot hij die op en moet hij die kwijt. Zijn favoriete spelletje is spelen met de kippenveer op de trap. Hij gaat op de trap zitten en miauwt met een speciaal toontje, hij roept ons. Wij weten dan dat er gespeeld moet worden en spoeden ons naar de trap.

Een tijdje geleden kwam ik onderstaand gedicht tegen en ik herkende mij en Midas daar helemaal in.

Tot slot nog een paar leuke kattenborduurpatroontjes die ik tegenkwam op het net.

Rode katten van Néli Mélo (klik)

Halloweenkatje met pompoen (klik)

Kat in 't bakkie

De borduurman werkt vanuit huis en regelmatig houdt Midas hem hierbij gezelschap. Maar wel op de kattenmanier: uitgebreid op schoot zitten zodat je net niet bij je toetsenbord kunt of precies in beeld voor het beeldscherm zitten. Superschattig natuurlijk, maar niet bevorderlijk voor de werkproductie.
Nu volgden we een tijdje geleden het programma My cat from hell (klik) op TLC, waarin katten met gedragsproblemen het goede pad leren bewandelen met hulp van poezenfluisteraar James Galaxy. (klik).

Van James leerden we dat katten graag bij je in de buurt zijn als je aan het werk bent en dat je ze het beste een eigen plekje in je werkkamer kunt geven. De borduurman had nog een verhoging voor de printer over, draaide deze om zodat er een bakje ontstond, en schoof hem klem tussen de vensterbank en de verwarming. Ik had nog een stukje nep bont in mijn lappenmand en ziedaar, Midas ligt sindsdien prinsheerlijk in het zonnetje en de borduurman kan ongestoord zijn werk doen.

Muizenissen

Onze kat Midas is het zonnetje in huis, maar heeft sinds een tijdje de gewoonte om spitsmuizen levend mee naar huis te nemen. Inmiddels hebben de borduurman en ik een handig vangsysteem bedacht met een broodtrommel.
Hij (de borduurman, niet Midas) jaagt de muis langs de plint in mijn richting en ik sta aan het eind te wachten met de trommel op zijn kant en de deksel in mijn hand. Muis in doodsnood rent de pootjes uit zijn lijf zo de broodtrommel in en ik klap de deksel er op en zet hem vervolgens buiten.
Dacht je dat Midas ook maar een poot uitsteekt? Die zit het hele schouwspel van een afstandje te bekijken.

Dit ging tijden goed tot ik op een avond op de bank zat te borduren. Het was stil in huis, de tv stond uit en de borduurman was in zijn werkkamer. Plotseling zag ik in mijn ooghoek een muis schuin de kamer oversteken, ttrrrrrr trippelden de pootjes. "Iehhhhiiee" gilde ik.
De borduurman kwam na deze bloedstollende kreet aangesneld en samen probeerden we de broodtrommeltruc. De muis was zo overstuur dat hij niet langs de plint de trommel in wilde, maar zich onder het tv meubel en vervolgens onder de bank verstopte. We verschoven het een en ander maar konden de muis niet meer vinden.
Daarna liep ik naar de keuken om thee te zetten en wat schetst mijn verbazing? Zit de muis doodkalm van Midas' brokjes te eten, we hoorden hem zelfs knagen. Toen alsnog de broodtrommeltruc toegepast en muis buiten gezet.

En stiekem ben ik een beetje trots want de muis op de foto is alweer een andere en die heb ik helemaal alleen gevangen met de broodtrommel.
 

 Une petite sourice (klik)

 

Souris (klik)

Kleine poesjes worden groot

Het is alweer een jaar geleden dat dit kleine katje bij ons kwam wonen. We noemden hem Midas en zowel hij als wij hebben het goed naar de zin met elkaar.
Hij is geen doorsnee kat; hij is geweldig lenig en een grote jager. Hij pakt met zijn voorpoten in een keer een vlieg uit de lucht om die vervolgens lekker op te smikkelen. Ook vindt hij dat er niet vaak genoeg vlees op ons menu staat en daarom levert hij regelmatig een bijdrage in de vorm van een spitsmuis. Wij prijzen hem uitgebreid en voeren de dode muis vervolgens snel af naar de groene container, brrr.

Augustus 2014, wat een verschil met de bovenste foto

Van de week kwam ik 's ochtends beneden en zat Midas gebiologeerd naar de plint onder het vloerkleed te kijken. Ik ging bij hem zitten om te zien waar hij mee bezig was maar zag niks. Om hem te helpen schoof ik het kleed een stukje naar achteren waarna ik een oorverdovend gepiep hoorde. Het was een babyspitsmuisje, jakkes.
Het beestje liep in doodsangst de pootjes uit zijn lijf maar kon nergens naartoe. Ik pakte snel een broodtrommel en joeg de muis langs de plint zo in het gereed staand bakje (op z'n kant). De deksel er op en de muis werd door de borduurman buiten uitgezet in de voortuin.

Nu hij 1 jaar is vindt Midas het tijd dat hij ook 's nachts naar buiten gaat. Tot die tijd was het nog steeds gelukt om hem rond 20.00 uur binnen te lokken met brokjes. Hij sliep 's nacht thuis en spurtte de volgende ochtend dolblij de tuin weer in.

Vorige week stonden i.v.m. de warmte alle ramen op de bovenverdieping wijd open in de hoop op verkoeling. Midas was, zoals wel vaker, naar boven gegaan en toen wij naar bed wilden konden we hem nergens vinden. "Hij is uit het raam gesprongen" zei de borduurman. Dat leek mij stug, van een hoog naar beneden springen is toch best hoog voor een kat. Maar het was inderdaad waar. We lieten het kattenluikje voor hem open en gingen wat onwennig naar bed.
Om 01.00 hoorde ik "Prrrr" naast mijn oor, waarna meneer zich heerlijk oprolde aan het voeteneinde van ons bed. De volgende avond was het hetzelfde verhaal, maar nu ging meneer door de achterdeur i.p.v. het bovenraam en zei "Prrr" om 02.00 uur.
De derde nacht meldde hij zich helemaal niet en sliep ik wat onrustig. Om 6.30 uur ben ik uiteindelijk opgestaan om meneer heerlijk slapend in z'n favoriete stoeltje aan te treffen.

 

Omdat hij zo graag op stap gaat is hij vorige week gechipt. Hij had een halsbandje met een adreskokertje er aan en dat stond hem heel schattig. Maar een paar weken geleden kwam hij zonder bandje thuis. Omdat hij toch voor z'n enting naar de dierenarts moest hebben we dat gelijk maar gedaan.We zijn ontzettend blij met hem en alle capriolen die hij uithaalt.

En omdat kleine poesjes zo geweldig leuk zijn hierbij nog een hartveroverend filmpje:

Huisdieren verstoren yoga uurtje

Van de week zag ik dit filmpje waarin huisdieren hun yogaende baasjes komen begroeten. Sindsdien heb ik het een paar keer opnieuw gekeken en iedere keer moet ik zo lachen. Hoop dat jullie het ook grappig vinden, veel plezier er mee.

Voetstapjes in de sneeuw

Er ligt een dik pak sneeuw bij ons en Midas maakte gisteren voor het eerst kennis met dit verschijnsel.

Het was grappig om te zien wat hij deed toen hij de sneeuw zag. Eerst bekeek hij alles vanaf de drempel voordat hij naar buiten ging. Hij zette hierna al snel z'n eerste stapjes in de sneeuw en ging er aan ruiken en likken, waarna hij de sneeuw weg krabde tot hij de grond zag.

Dat witte goedje lag in de hele tuin dus die moest natuurlijk verkend worden, ook al zak je er tot je knieën in weg.

De sneeuw was, en is, een speeltuin voor Midas. Hij bleef graven en zoeken naar dingen die onder de sneeuw verstopt lagen. Het leek alsof hij dacht dat dit feestje speciaal voor hem georganiseerd was.

Na zo'n 10 minuten werd het hem te koud en ging hij weer naar binnen waar hij bij mij op schoot kroop en zijn sneeuwpootjes schoonlikte en hij heerlijk in slaap viel. Buiten restten nog poezenpootjes in de sneeuw.

Midas

Midas is bijna een half jaar en is uitgegroeid van kitten naar jonge kater.  Hij woont  nu drie maanden bij ons en we genieten iedere dag van hem. Hij zit graag op schoot, loopt met ons mee naar buiten als we daar moeten zijn en gaat vervolgens weer mee naar binnen. Hij speelt, spint en knuffelt als de beste en iedere ochtend is het een feest om op te staan en hem te begroeten. Het ochtendritueel schudden we uit onze mouw.
Met sr. gaat het goed zolang hij haar met rust laat. Hij probeert haar regelmatig te verleiden met hem te spelen door op haar rug te springen. Arme atroseknietjes van sr. maar ze blaast flink van zich af en voorlopig is hij daar nog van onder de indruk. Wat is hij toch snel gegroeid, gelukkig hebben we veel foto's gemaakt.

11 weken en nog blauw-groene ogen

13 weken

15 weken

17 weken

18 weken

19 weken

21 weken: hij lijkt nog klein

maar alleen als hij zich oprolt

22 weken

23 weken

24 weken

Terwijl ik dit stukje schrijf hoor ik getingel voor de deur van mijn studeerkamer; het is Midas die me komt halen want hij vindt dat het etenstijd is. Hij draagt een belletje aan zijn (oranje) halsbandje om de vogels te waarschuwen dat hij er aan komt.

Post voor Midas

Het gaat goed met Midas, hij is inmiddels 22 weken en groeit als kool. Tot onze verbazing krijgt hij zelfs post. Van de zomer ontving hij bovenstaande kaartjes, waaronder eentje van zijn zusje 'Poes' met de volgende intrigerende tekst:

Na enig denk- en speurwerk van de borduurvrouw wist ze de afzender(es) te achterhalen, waarna Midas een kaartje terugstuurde.

Deze foto is van 14 dagen geleden en ik zal hem binnenkort weer fotograferen want inmiddels is hij  nog weer wat groter geworden. Het kleine is er nu vanaf, wat gaat dat ontzettend snel.