Dit jaar was de beurs nog groter dan andere jaren; er was een halve hal aan extra koopwaar. Ook stonden de kramen verder uit elkaar waardoor de gangpaden minder krap waren. Beslist een goede toevoeging vonden wij beide, alleen was het aanbod wol overweldigend, quiltkramen daarentegen waren er aanzienlijk minder dan andere jaren.
Of het nu door het slechte weer kwam of de ruimere opzet, we hadden het gevoel dat het minder druk was dan anders. Bij ons laatste bezoek aan de beurs in 2015 zijn we om 14.00 uur naar huis gegaan omdat het zó vol en heet was dat we er geen plezier meer in hadden.
Wat een verschil was dan deze editie. Je kon rustig de aangeboden waren bekijken en een praatje maken met de standhouder. Gedurende de dag kwamen we diverse bekenden tegen en we ontmoetten nieuwe handwerkvriendinnen. Persoonlijk vind ik dit het leukste van de beurs.
Natuurlijk ging ik niet met lege handen naar huis. Twee bollen sokkenwol, pennetjes voor de rondbreinaald, een viltpakketje voor een vriendin, wollen borduurgaren en het tulppakketje van Merkwaardig (borduurvereniging) mochten mee. Een bol Unikat garen wordt nog nagestuurd want de koon van 1200 gram had de standhoudster niet bij zich.
Voor mijn doen bijzondere aankopen want er zitten niet veel borduurzaken bij en dat is toch mijn "core business" zogezegd. Maar mijn sokkenwol was op en van de Unikat bol wil ik weer een omslagdoek breien en daarvoor had ik nieuwe breipennetjes nodig.
Nu, een paar dagen later, geniet ik nog steeds na van een geweldige dag. Wat een feest, wat een feest, ik ben naar de Handwerkbeurs geweest, zingt het af en toe nog door mijn hoofd.





















