Eindelijk zon en warmte

Wat is het heerlijk weer de afgelopen dagen. Gelukkig blijft het nog even zo want ik heb er nog lang niet genoeg van. De laatste week is de tuin zowat ontploft door het mooie lenteweer.

De perenboom staat volop in bloei en als ieder bloemetje ook een peertje gaat worden krijgen we dit jaar een megaoogst. De perenboom staat bij ons terras en als we er onder zitten horen we een constant gezoem van bijen.

Ook veel bloesem voor de rode bessen, we hopen dat de bijen goed hun best doen en niet verzadigd zijn van de perenbloesem.

De tulpen staan  volop in bloei

net als de roze rhodondendron de witte, die er naast staat, is dik in knop. Hij bloeit een weekje later.

We zijn veel in de tuin te vinden deze dagen. Door de koude weken is er nog niet veel in de tuin gewerkt en dat halen we nu in. Daarnaast is er ook tijd om in het zonnetje een paar pennetjes te breien aan de omslagdoek.
Inmiddels heb ik een aardig stuk erbij gebreid en het gaat nu een stuk makkelijker dan in het begin. Ik heb geen last meer van de dunne pluiswol en ben ook overgestapt op mijn eigen breipennetjes.

Onder toeziend oog van de beestenbende schilde de borduurman buiten aardappels. Midas is dol op aardappelschillen. Zodra hij het geluid hoort van aardappels die geschild worden komt hij er aan. Dit doet hij al sinds hij bij ons woont, dus wij denken dat hij als kitten aardappelschillen te eten kreeg.  Waarschijnlijk komt hij van een boerderij omdat hij in een landelijk gebied met boerderijen gevonden is. Maar aardappelschillen zijn niet goed voor een kat dus krijgt hij een heel klein stukje. En zelfs de kippen eten de rauwe schillen, het moet niet gekker worden.

Voorjaar in de tuin

Als de zon schijnt lijkt het alsof het al een beetje voorjaar is in de tuin. Verschillende bolletjes bloeien en ook de Helleborus Orientalis staat sinds deze week in volle bloei. Iedere morgen als ik naar het kippenhok loop om de kippen te voeren zag ik de knoppen een beetje dikker worden en vandaag waren een paar bloemen helemaal open. Prachtig vind ik ze en het is zo fijn om in deze tijd van het jaar bloemen in de tuin te hebben.

De lenteklokjes bloeien onder de appelboom en ieder jaar komt er weer een bloemstengel met twee klokjes bij. Ze bloeien namelijk in tweetallen. Dat de bloemen van het sneeuwklokje, Helleborus en lenteklokje met de opening naar beneden bloeien heeft een reden: zo zijn de meeldraden beschermd tegen het slechte weer wat aan het eind van de winter nog kan optreden.

Ook de kippen zijn blij dat de dagen langer worden, een van de twee is voorzichtig aan het leggen. Hiervoor is een bepaalde hoeveelheid daglicht nodig en in de winter houden de dames een legstop. Je kunt dan wel een lampje in het hok aanbrengen maar we laten ze hun natuurlijke gang gaan. Ieder jaar ben ik weer blij als ik het eerste ei van het seizoen vind.

Als het een beetje mooi weer is laat ik ze uit hun hok en kunnen ze in de tuin rondscharrelen en graven.Nu richten ze nog niet zoveel schade aan, als straks de planten omhoog komen en ik mijn mini moestuin heb ingezaaid mogen ze er niet meer uit. Ze eten anders de jonge zaailingen op!

Heerlijk hè van die zonnige tuinplaatjes, de tuinkriebels beginnen me parten te spelen, nog even wachten en dan kunnen we weer aan de slag. Morgen begint de meteorologische lente en over drie weken is de winter voorbij.

De lavendel bloeit

Vorig jaar plantten we een haag met nieuwe lavendel omdat de vorige in de winter was doodgevroren. Sinds vorige week staan de nieuwe planten in bloei en het is een feest om naar te kijken. Niet alleen vanwege de prachtige kleur en de heerlijke geur, er zonnen namelijk al een paar dagen twee vlinders (Kleine Vos) op de bloemen.

Als je even bij de lavendelhaag blijft staan hoor je een zacht gezoem; de bijen vliegen af en aan. Het is een prachtig gezicht. Eindelijk zomer, we hebben er lang op gewacht dit jaar.

Hier nog een paar nieuwe lavendelborduurpatroontjes:

 Lavendelkussentje van Piatine (klik)

Lavendelmeisje van The Snowflower Diaries (klik)

Kijk voor het borduren van meer lavendelpatronen hier (klik)

Jonge merel verlaat nest

De borduurman en ik zaten van de week 's avonds buiten te eten en te genieten van het mooie weer. Ineens zag ik iets vreemds aan de rand van de border bewegen; het liep en was bolrond. Toen de borduurman dichterbij kwam om te kijken werden er hoge pootjes zichtbaar en verdween "het" met gezwinde spoed.
Het was een jonge merel die die dag het nest verlaten had. In de klimop nestelde een merelpaar en de voorgaande weken vlogen de ouders onvermoeibaar af en aan met de snavel vol lekkernijen. Als ze aan kwamen bij het nest hoorde je de jongen piepen.

Maar wij zaten met de handen in het haar; wat te doen met zo'n kwetsbaar vogeltje? Hij hipte wat rond maar kon nog niet vliegen. Eerst maar eens voeren bedachten we, dus gingen we op jacht naar wormen. De borduurman is hier bezig de grond om te spitten, het donkere vlekje op het gras, in de buurt van de ligstoel, is de jonge merel.

De avondvoeding ging er vlot in. Iedere keer als we een worm boven het snaveltje hielden ging het wijdopen en zag je een oranje keeltje, heel schattig.

Na een worm of vijf zat het jong bomvol, en de zesde was nog wel een vette, lange worm. Hij wilde echt niet meer, het snaveltje bleef stevig dicht en vervolgens viel hij in slaap.

Maar wat te doen? De buurman die alles van vogels weet was natuurlijk niet thuis, zul je net zien. Google bracht uitkomst: Het vogelhospitaal (klik) beschreef dat een jonge merel de eerste dagen na het verlaten van het nest in de tuin rondhipt en nog niet kan vliegen. De ouders blijven in de buurt en voeren nog bij. Toen we naar de ouders zochten, zagen we inderdaad een merel in een boom zitten en ons strak in de gaten houden:

We hebben het jong naar een beschut plekje in de tuin geleid en zijn daarna naar binnen gegaan om het tot rust te laten komen. De volgende dag hebben we hem niet weer gezien. Wat een leuke ervaring zo in onze eigen achtertuin.

Lenteklokjes

De lenteklokjes (klik) bloeien weer en ik krijg er geen genoeg van om naar ze te kijken, wat zijn ze mooi! Als het een beetje waait klingelen de bloemhoofdjes als echte klokjes. Vanuit het raam van de woonkamer heb ik er precies zicht op. In een tuintijdschrift las ik een keer de tip om bloembollen zo te planten dat je ze vanuit het huis kunt zien als ze bloeien.
Volgens Wikipedia bloeien sneeuwklokjes eerder dan lenteklokjes, maar bij mij in de tuin staan momenteel de sneeuwklokjes ook in bloei. Ze zijn een stuk later dan andere jaren.
In deze tijd van het jaar vind ik het heerlijk om al iets in de tuin te zien bloeien, temeer omdat het momenteel lijkt of het nooit meer voorjaar wordt. "Houdt moed" zeggen de klokjes, nog een paar weken en dan is het echt lente.

Het voorjaar komt eraan

Het lijkt er misschien niet op met de nachtvorst en de sneeuwbuien, maar het voorjaar komt er aan. De natuur gaat in de tuin stilletjes haar gang. Zo bloeit de Helleborus Niger (foto boven) momenteel. Drie jaar geleden kreeg ik hem in volle bloei cadeau waarnaar hij twee jaren niet bloeide. Vorig voorjaar heb ik hem verplaatst en zie..... ik ben apetrots.

Maar dat is niet het enige:

De rabarberplantjes steken hun neuzen boven de grond

De bieslook begint te groeien

De crocussen en de tulpen steken al een eindje

boven de grond uit.

Het zaaiwerk kan binnenkort van start, ik ben superblij met mijn nieuwe koude bak.

Tulpen borduren

Nog meer bloeiende bollen want de tulpen in de voortuin staan volop in bloei en ze zijn een echte aandachtstrekker. De voortuin is op dit moment "under construction" en is nagenoeg leeg. Ik wacht nog even tot de tulpen uitgebloeid zijn, dan haal ik ze eruit en kunnen ze in een hoekje afsterven. In het najaar gaan ze dan in de nieuw aangeplante tuin de grond weer in.
Maar voorlopig kunnen we nog van hun felrode kleur genieten. Vooral als de zon er op schijnt geven ze haast licht. Heerlijk deze voorbodes van de zomer.
De Threadwork Primitives (klik) is ook in tulpensfeer en heeft een leuke freebee van een tulp op haar blog staan:

 

Klik hier voor het patroontje (klik)

Winter?

Het lijkt wel voorjaar in de tuin, overal uitbottende takken en hier en daar bloeien al een paar voorjaarsbollen, kijk maar: Is dat bij jullie ook zo?

De lenteklokjes zijn al in knop

De Kamperfoelie loopt uit

Blauwe druifjes op de tuinttafel

Krokussen in bloei

Zij vinden het niet erg dat het geen winter is...

Herfsttuin?

Van de week liep ik door de tuin naar het kippenhok en zag een Japanse Anemoon in volle bloei. Hij was wel wat waterig van de mist maar stond nog fier rechtop en er zat nog een knop naast.

Ook de Knautia bloeit nog steeds, deze plant begint in juni te bloeien en stopt pas in november. Hij bloeit steeds met maar een paar bloemen tegelijk.

En de Hertshooi doet alsof het voorjaar al begonnen is en begint opnieuw te bloeien met gele bloemetjes terwijl hij rond deze tijd alleen nog maar zwarte bessen hoeft te hebben.

Bloemen borduren

 

De Cosmea's in mijn tuin bloeien op dit moment nog volop, het is net of het nog een beetje zomer is als je ze ziet. Ik zaaide ze in maart, pootte ze uit in juni en nog steeds bloeien ze naar hartenlust. Ook de lage zonnebloemen bij de voordeur bloeien en zetten zelfs nog knoppen.

Ik geniet er iedere keer van als ik naar ze kijk want zo laat in het seizoen koester ik iedere bloem die bloeit. Zolang het nog niet vriest kan ik er nog van genieten, dus duimen maar dat dat nog even duurt. Mochten ze uitgebloeid zijn dan kan ik altijd nog op internet terecht voor een mooi bloemenpatroontje:

Bloemenslinger van Stickeule (klik)

Bloemenrandje van Polito (klik)

Roos voor verjaardagskaartje van Martine (klik)

Vrolijke rose bloem van Rucniprace (klik)

Ook van Martine is deze Margriet (klik)

Perenoogst

 

Gisterenmiddag scheen de zon en de borduurman en -vrouw namen de gelegenheid gelijk te baat om stoofperen te gaan plukken. Er waren er aardig wat op de grond gevallen en we hadden al een kistje vol geraapt. Hoogste tijd om te gaan plukken want als het stevig gaat waaien valt de rest ook en kunnen we ze nagenoeg weggooien. Gevallen fruit splijt vaak open.

Het was een vlotte samenwerking, de borduurman stond op de ladder en plukte de peren waarna hij ze in mijn geopende handen liet vallen en ik ze in de kistjes deed. Af en toe regende het letterlijk peren als hij wat te hard aan een tak trok. Ik kon niet altijd op tijd wegspringen en zo'n peer in volle vaart naar beneden doet nog best zeer zo ondervond ik menigmaal.

De appelopbrengst stond dit jaar in schril contrast met de perenoogst, we hebben dit jaar een, ja u leest het goed, 1 appel aan de appelboom gehad. Hadden we vorig jaar nog bijna 100 kg appels, dit jaar doet de appelboom het rustig aan. Gelukkig wisselen de appel- en perenboom elkaar  af. Dit jaar veel peren, volgend jaar veel appels.

Het valfruit zat al in een kistje

Deze peren waren een paar dagen geleden al geplukt