Souvenirdag

De workshoptafel in vol bedrijf

We waren met een klein groepje afgelopen zaterdag. De borduurvriendin kon wegens vrijwilligerswerk niet aanwezig zijn en ook een ander Souvenirlid was verhinderd. Maar dat belette ons niet om een gezellige dag te hebben en volop aan de slag te gaan.
Zoals iedere bijeenkomst begonnen we met koffie met iets lekkers erbij en kregen we een toelichting over de techniek van die dag. "Tjaellesyning" is een vorm van witborduren waarbij geometrische motieven worden gebruikt en is de oudste vorm van het Deense Hedebo borduren. Deze techniek staat voor de komende periode op het programma.
Annemiek heeft in Denemarken een cursus Hedebo gevolgd en kon er veel over vertellen. Ook had zij daar een tentoonstelling over Hedebo bezocht en de bijbehorende catalogus mochten wij bekijken. Schitterend geborduurde kledingstukken waren daarin te zien.

Na de lunch en het behandelen van de techniek bedachten we ineens dat we helemaal vergeten waren onze lapjes met de open randen aan elkaar te laten zien. Nou viel er ook niet zo heel veel te showen omdat we inclusief Annemiek met z'n vieren waren, maar toch is het leuk om te zien wat een ieder gemaakt heeft.

A. maakte deze prachtige open randenlap al bij de Plattelandsvrouwen, is hij niet schitterend? Omdat A. wat later begonnen is met bij de Souvenirgroep liep ze nog een paar lapjes achter en had ze deze periode gebruikt om een Biedermeierlapje te borduren. En zoals altijd had ze het lapje zelf ontworpen en er een bijzonder verhaal bij.
Een paar jaar geleden ontmoette ze toevalligerwijs op een camping een verre achterneef van haar. Ze kenden elkaar niet en dus kwam hij bij haar op bezoek en bracht een kopie van een oud poëziealbum mee. Dit album was van een kennis van hem die de achternaam van een van de schrijfsters herkende; het was dezelfde als die van de achterneef maar ook de meisjesnaam van A. Het bleek dat de schrijfster van het versje de grootmoeder van A. was waarnaar A. is vernoemd.

Dit gegeven was de inspiratiebron voor haar Biedermeierlapje. Het geborduurde versje is het versje wat haar grootmoeder in het poëziealbum had geschreven en de geborduurde motieven stellen poezieplaatjes voor. Lekker veel, want hoe voller hoe mooier natuurlijk. Haar grootmoeder borduurde zelf ook en de haan heeft A. nageborduurd van een speldenkussen wat haar grootmoeder had gemaakt. Het viooltje verwijst naar het viooltje in het versje. Voor de stof koos ze een verouderd kleurtje zoals ze zelf zei, alsof het een bladzijde uit een oud boekje is. Wat een bijzonder verhaal bij deze prachtige lap.

M. was die week begonnen met de cursus "Randen Open Naaiwerk" bij juf Lada in haar atelier (klik). Dezelfde die de borduurvriendin ook volgde maar dan bij de Handwerkboetiek in Roden. Ze had net haar eerste twee randen gemaakt.

Mijn lapje had ik al eerder laten zien maar voeg ik voor de volledigheid nog toe.

We gingen vervolgens met de Hedebotechniek aan de slag en hoewel de techniek er bedrieglijk eenvoudig uitziet is het goed opletten om geen telfouten te maken. Onderwijl kletsten we gezellig bij en aan het eind van de middag gingen we met een voldaan gevoel weer naar huis.